Nota de prensa publicada polo Instituto Español de Oceanografía (IEO) en Vigo
- Este traballo permitirá mellorar a xestión das pesquerías no norte da Península
- A principal zona de reclutamiento se ubica no golfo Ártabro, fronte á Coruña, e é persistente no tiempo, mentres que outras áreas varían cada ano
Vigo, martes 3 de febreiro de 2021. A protección dos criaderos de peixes ten demostrado ser unha ferramenta moi útil para gestionar a pesca de manera eficiente, dado que proteger estas áreas pode contribuír a mellorar o reclutamiento de especies obxectivo.
Para identificar e cartografiar as áreas de cría potenciales se necesita adquirir un coñecemento sólido das relacións entre as especies e o medio ambiente, tanto no espacio como no tiempo.
En este contexto, este novo estudio publicado por científicos do Instituto Español de Oceanografía (IEO), O IIM-CSIC e a Universidade de Valencia na revista Frontiers en Ciencia mariña, presenta un modelo que permite definir as zonas de cría da merluza europea (Merluccius merluccius) no norte da Península Ibérica.
Para ello, os científicos teñen recogido, durante máis de 10 anos, datos de capturas de reclutas de merluza (individuos que miden menos de 21 centímetros) e teñen investigado as relacións existentes entre o seu presencia e variables ambientais como a profundidade, a temperatura do auga ou a salinidade, para poder entender e predecir o seu distribución espacial e temporal.
O traballo demostra que existe un área de cría principal ubicada a lo largo da plataforma continental do golfo Ártabro, fronte á Coruña, que se mantiene no tiempo. Tamén se teñen localizado outras áreas con grandes densidades de reclutas de merluza pero que varían cada ano en función das condicións ambientais. “En total hemos identificado tres áreas persistentes e tres áreas intermitentes a lo largo dos anos, que coinciden parcialmente coas zonas de veda de pesca para o arrastre”, señala Francisco Izquierdo, doctorando no Centro Oceanográfico de Vigo do IEO e primeiro autor do artigo. “Estes resultados demostran a importancia do modelado espacio-temporal dinámico propuesto, dado que o efecto das condicións ambientais a lo largo do tiempo pode variar a distribución, forma e abundancia dos criaderos de merluza”, añade o científico.
O traballo, conclúe Izquierdo, “pode contribuír a mellorar a ordenación pesqueira desde varios puntos de vista: en primeiro Lugar mejorando o coñecemento da distribución espacial e temporal dos reclutas de merluza no norte da Península Ibérica, en segundo Lugar, ayudando a definir áreas potenciales de veda de pesca e. en tercer Lugar, obteniendo unha mellora nos índices de abundancia nos modelos de avaliación das especies como a merluza”.
A investigación se realizou no marco do proxecto IMPRESS
El Instituto Español de Oceanografía (IEO), é un organismo público de investigación (OPI), dependiente do Ministerio de Ciencia e Innovación, dedicado á investigación en ciencias do mar, especialmente en lo relacionado co coñecemento científico dos océanos, a sostenibilidade dos recursos pesqueiros e o medio ambiente mariño. O IEO representa a España na mayoría dos foros científicos e tecnológicos internacionales relacionados co mar e os seus recursos. Conta con nove centros oceanográficos costeiros, cinco plantas de experimentación de cultivos mariños, 12 estacións mareográficas, unha estación receptora de imaxes de satélites e unha frota compuesta por catro buques oceanográficos, entre os que destaca o Ramón Margalef e o Ángeles Alvariño. O Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER) e, en particular, o Programa Operativo de I+D+i por e para o Servizo das Empresas (Fondo Tecnológico), participa na cofinanciación dos buques Ramón Margalef, Ángeles Alvariño e Francisco de Paula Navarro, así como no Vehículo de Observación Remota (ROV) Liropus 2000.
Máis información | Uxía Tenreiro | Técnico Comunicación IEO Vigo | uxia.tenreiro@ieo.es | 986 49 21 11