Santiago de Compostela, 19 de maio de 2022. O Consejo Asesor Internacional de Cefalópodos (CIAC), organismo creado en 1983 para asesorar na investigación sobre cefalópodos, ten elegido a Ángel F. González, investigador científico do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) no Instituto de Investigacións Mariñas (IIM), como o seu presidente para os próximos tres anos.
Es la primera vez que un español accede un este cargo, ocupado anteriormente por científicos de reconocida trayectoria nas investigaciones sobre cefalópodos, tales como Malcolm R. Clarke (O Laboratorio, Mariño Biolóxico Association do United Kingdom), Katharina M. Mangold (Université Pierre et Marie Curie, Francia), Ronald K. O’Dor (Dalhouse Universidade, Canada), Frederic G. Hochberg (Santa Barbara Museum de Natural History, USA) o Chun C. Lu (Nacional Chung Hsing Universidade, Taiwan).
“O rápido aumento da importancia dos cefalópodos nas pesquerías mundiales desde principios de 1970 motivó a un grupo de investigadores a creación de CIAC. Entre os seus cometidos figura a celebración de simposios –ata a Data, se teñen celebrado 13- nos que se presenten e publiquen os resultados máis relevantes das investigacións sobre este grupo de moluscos mariños, así como as líneas de investigación futuras, aplicando novas e prometedoras tecnoloxías. Precisamente uno de estes simposios tuvo Lugar en Vigo no ano 2009, reuniendo a máis de 250 científicos de 27 países con estudios sobre sistemática, fisiología, xenética, ecología, parasitología, etología, cultivo e pesquerías, explica Ángel F. González, quen añade que “entre os obxectivos de CIAC destaca estimular, acelerar e influir na dirección da investigación sobre cefalópodos, brindando axuda e asesoramiento sobre os principais aspectos relacionados coa bioloxía das especies, entre os que figura a ordenación dos seus pesquerías a escala global”.
Na actualidade, CIAC conta con máis de 600 integrantes. Se estima que nos seus iniciativas teñen participado máis de 5.000 estudantes e 2.000 investigadores.
O investigador, Ángel F. González
Ángel F. González (Vigo, 1966) é licenciado en Ciencias Biológicas pola Universidade de Navarra (1991) e doutor en Bioloxía pola Universidade de Vigo (1994). Desde 2007, é o jefe do grupo Ecología e Biodiversidade Mariña do IIM. Autor de unha docena de libros e máis de 160 artigos indexados, ten realizado máis de 160 presentacións a congresos e ten dirixido diez tese doctorales sobre cefalópodos. Premio da Real Academia Galega das Ciencias ao mellor traballo de investigación (2016).
Su investigación se ten encaminado a desenvolver unha línea de traballo en ecología mariña, eligiendo os cefalópodos como objeto de estudio principal debido á importancia comercial de este recurso a nivel mundial e por ser considerados unha alternativa real aos peixes, así como ás particulares características do seu ciclo de vida, que les convierte en modelos ideales para estudar a influencia do ambiente nos seus variacións interanuales de biomasa.
“Desde o comienzo de mi tese doutoral, mi obxectivo se dirigió ao coñecemento da influencia dos factores ambientais nas variacións de abundancia dos recursos de cefalópodos. Posteriormente, tuve a oportunidade de trabajar en dos centros punteros a nivel mundial -Graduate School of Oceanography da Universidade de Rhode Island USA e o British Antarctic Survey (NERC) de Cambridge (Reino Unido), que abordaban unha ordenación pesqueira sobre dos dos tres recursos de cefalópodos máis importantes a escala global, e nos que España tenía intereses pesqueiros. En estes centros amplié mis conocimientos sobre a influencia das condicións atmosférico-oceanográficas sobre os recursos de cefalópodos”, explica Ángel F. González.
“Desde 1998 he centrado mis investigacións en establecer un nexo real e multidisciplinar entre a oceanografía e os recursos de cefalópodos, eligiendo para ello, polo seu importancia socio-económica, o polbo común (Octopus vulgaris) e as augas de Galicia, debido á presencia de unha importante zona de puesta de esta especie, a existencia de explotacións estables e a presencia de episodios de afloramiento estacional que modularían as condicións hidrográficas para que a etapa máis susceptible do seu desenvolvemento -os seus larvas planctónicas- tengan as condicións óptimas para sobrevivir”, señala.
Entre os logros que ten alcanzado nos seus investigacións figuran o coñecemento, por primeira vez, da influencia dos factores atmosférico-oceánicos na distribución espacial e temporal das larvas de polbo común na naturaleza, así como a inclusión de un factor importante nos modelos: a ecología trófica das larvas do polbo na naturaleza a partir de estudios pioneros utilizando técnicas moleculares, lo que por primeira vez que se aplicaba en larvas de cefalópodos. Estes traballos incorporan a apertura de un novo campo de estudio, o mesozooplancton.